1.
подражание скулению, визгу собаки, плачу детей
пӳртре ачасем лăй-лай туни илтĕнет — в избе слышится плач детей
2. подр. —
о перебранке, небольшой ссоре
лăй-лай туса ил — побраниться
(лы̆j-лаj), подр. внизу. || Т. II. Загадки. Асатте пĕççи лăй-лай. (Пусă тараси, оцеп колодца). Сорм-Вар. Лăй-лай мулахай снаш. (Тараса). || Подр. переругивающимся. ГТТ. Арăмсем пус кутне (у колодца) пуçтарăннă та, пĕр-пĕринпе лăй-лай! тăваççĕ. Альш. Эпир урампа иртсе кайнă чух, пĕрин пӳртĕнче лăй-лай! туса илчĕç (непродолжительная ругань; покрикивание на детей). || Подр. быстрой изнашиваемости. Ст. Чек. Пасар таварĕ, пĕр çĕтĕлме тытăнин, лăй-лай каят вара (быстро рвется). || Ст. Чек. Арăмĕ те çав, лăй-лай начар (очень слабая, вялая); кĕтӳ хума (гнать) тухнă та, аран урине сĕтĕрсе пырат (еле-еле ноги волочет).
Çавăн пекех пăхăр:
лăç лăç-лаç лăçлат лăй « лăй-лай » лăйка лăйла лăйма лăймака лăймакалă